historie

Nos Saninclau is ons toernooi

Gebouwd op trots, verbinding en verbroedering.

Op het veld strijden we voor onze zona. Je speelt niet zomaar voor een team. Je speelt voor je dorp, je familie en voor iedereen die langs de lijn staat.

En na de wedstrijd? Dan vinden we elkaar als familie, vrienden, buren en eilandgenoten.
Dat is precies wat Nos Saninclau zo sterk maakt.

“We geven onze geschiedenis door aan de volgende generatie. Jongeren leren wat het betekent om voor hun zona te spelen. Ouderen zien dat hun verhalen blijven leven.”

Ontstaan

Het toernooi Nos Saninclau bestaat al meer dan dertig jaar en is uitgegroeid tot een begrip. Al die jaren hebben we het toernooi gedragen met eigen middelen, inzet en hulp vanuit de gemeenschap.

Dat is iets om trots op te zijn. Want het bleef bestaan, omdat mensen opstonden en een hand uitstaken. Of je nu uit Campinho, Covoada, Estancia Brás, Fajã, Hortelã, Juncalinho, Praia Branca, Ribeira Prata, Stancha, Tarrafal of Queimadas komt: op deze dag dragen we samen São Nicolau.

1987: Het begon met één wedstrijd

Nos Saninclau begon niet met een groot plan. Het begon bij ons. Bij twee vrienden, Tchid uit Ribeira Prata en Adriano uit Queimadas, die elkaar uitdaagden op het veld. Welke zona had de beste voetballers? Dat moest maar bewezen worden. In het Kaapverdiaans noemen we dat een tiratemen: een duel aangaan en kijken wie de beste is.

Die eerste wedstrijd werd gespeeld op gras bij het CBR in Rotterdam. Queimadas won met 3-1, maar de echte winst stond langs de lijn. Daar stonden onze mensen. Familie, vrienden, dorpsgenoten. Mensen uit Ribeira Prata, uit Queimadas en daar omheen.

“Toen voelden we: dit is meer dan voetbal.”

1988: De eerste officiële editie

Een jaar later maakten we er een echt toernooi van. In 1988 werd de eerste officiële editie van Nos Saninclau gespeeld, met vier teams. Er werd geloot, er werd gevoetbald en gewonnen. Maar vooral: er werd iets neergezet wat groter bleek dan die ene dag. Al snel werd het toernooi van ons allemaal. Iedereen hielp. Iedereen droeg bij. Zo is Nos Saninclau gegroeid: niet van bovenaf, maar vanuit de community.

“Het is begonnen in saamhorigheid. En in saamhorigheid is het geworden wat het vandaag de dag is.”

1989: De groei begint

In 1989 kwamen er twee teams bij. Het toernooi groeide van vier naar zes teams. Steeds meer zona’s wilden meedoen. Steeds meer mensen herkenden zich erin. Spelers kwamen uit verschillende Kaapverdiaanse voetbalclubs, maar tijdens Nos Saninclau speelden ze voor hun dorp, hun familie en voor hun roots.

1990: Van zes naar acht teams

Dat aantal bleef lange tijd de basis van het toernooi. Vanaf dat moment werd Nos Saninclau een vaste datum in ieders agenda. Een dag waar we naartoe leefden. Niet alleen om te voetballen, maar ook om elkaar te zien. Om bij te praten en te voelen waar we vandaan komen.

“Zonder vaste sponsors. Zonder subsidie. Wel met elkaar.”

Vandaag de dag: elf teams. Eén gemeenschap.

Vandaag de dag bestaat Nos Saninclau uit elf teams. Maar wie op de dag zelf rondloopt, ziet meteen dat het om meer gaat dan de wedstrijden. Onze jongeren spelen voor hun zona. Onze ouderen ontmoeten mensen die ze soms lang niet hebben gezien. Families staan langs de lijn. Er wordt gegeten, gelachen, geroepen, gekeken en bijgepraat. Mensen komen overal vandaan: uit Nederland, Portugal, Italië, Amerika en natuurlijk uit Kaapverdië. Voor één dag voelt Rotterdam als São Nicolau.

Toekomst: we geven het door

Onze wens voor de toekomst is simpel: Nos Saninclau moet blijven bestaan.

Als voetbaltoernooi, maar vooral als plek waar we elkaar blijven vinden. Waar onze kinderen leren waar ze vandaan komen. Waar ook nieuwe generaties, jongens én meisjes, hun plek krijgen. We kijken vooruit. Naar groei, naar betere faciliteiten en naar meer steun. Maar de basis blijft hetzelfde: samen helpen, samen dragen, samen trots zijn.

Nos Saninclau begon met één wedstrijd. Het blijft bestaan zolang wij blijven voelen: dit is van ons.